Een nieuw concept

De ontwikkeling

In de jaren negentig trok Tineke, inmiddels onder management van Interpresario/ Impresariaat Jacques Senf, volle zalen met de shows Feestlift, All you need is Lach, Lach Vegas en S-Miles Kado. De shows waren zo populair, dat de meeste meer dan één seizoen in de theaters te zien waren. Ook de pers begon in te zien dat Tineke een unieke verschijning was in het vaderlandse theaterlandschap en in hun recensies hadden ze niets dan lovende woorden voor haar vakmanschap. Met Lach Vegas liet Tineke haar publiek kennismaken met een ander showconcept. Tot die tijd had ze alleen op het toneel gestaan begeleid door een klein orkest. Voor Lach Vegas werd Tineke’s combo uitgebreid met een driekoppige, geheel vrouwelijke blazerssectie en de rol van het orkest in conferences en liedjes werd groter. Ook de uitstraling van de show kreeg internationale allure dankzij een omvangrijker licht- en geluidsplan. In 1999 speelde Tineke haar tweeduizendste voorstelling en kreeg ze de erepenning van haar geboortestad Utrecht.

 

Aan het begin van het millennium werd Tineke verrast met een feestje in het Jacobi Theater ter gelegenheid van haar twintigjarig artiestenjubileum. De daaropvolgende jaren konden haar shows Showiesjoo, Top Tien 1, Top Tien 2 en Spiksplinternieuw opnieuw seizoenenlang rekenen op positieve recensies en uitverkochte zalen. In 2005 zat Tineke vijfentwintig jaar in het vak en dat werd met vrienden en bekenden uitgebreid gevierd in het vertrouwde Jacobi Theater. Ook Koningin Beatrix was van mening, dat deze gelegenheid niet onopgemerkt voorbij mocht gaan en daarom werd Tineke, tot haar grote verrassing, benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau.

Onder nieuw management

In 2007 vond Tineke dat het tijd was om haar shows een nieuwe impuls te geven, iets wat haar deed besluiten de overstap te maken naar Stage Entertainment, de grootste theaterproducent van Nederland. Posi-Tien was de eerste show die door Stage Entertainment in productie werd genomen en ook deze show speelde twee seizoenen lang voor volle zalen. In hetzelfde jaar werd Tineke op haar verjaardag door dochter Stefanie verrast met een wel heel bijzonder cadeau: kleindochter Rafaella. Sindsdien heeft Tineke de rol van oma aan haar indrukwekkende repertoire toegevoegd, een rol die ze met verve speelt.

Terwijl Posi-Tien door Nederland reisde, waren Tineke’s eerdere shows veelvuldig te zien op televisie en de kijkcijfers logen er niet om. Opnieuw wist ze een miljoenenpubliek te amuseren met tijdloze humor en prachtige ballades. Dankzij haar samenwerking met Stage Entertainment werd Tineke vaker voor talkshows gevraagd, zodat het publiek nader kennis kon maken met de mens achter de typetjes. Aan Tineke’s succes leek in de eerste tien jaar van het millennium geen einde te komen. Haar twintigste soloprogramma, getiteld LOL Inclusive, beleefde zijn première en op 15 januari 2009 mocht ze haar tweede kleinkind in de armen sluiten, kleinzoon Renato, het tweede kindje van Stefanie.

Gedurende haar carrière had Tineke al diverse prijzen en loftuitingen in ontvangst mogen nemen, maar in oktober 2011 kreeg ze een zeer bijzonder eerbetoon met de onthulling van haar borstbeeld in Koninklijk Theater Carré. “Een eer. Super eer, ja. Dat voelt toch wel echt als een prijs.” Maar de kers op de taart volgde in juni 2012, toen zij de prestigieuze Johan Kaart Prijs in ontvangst mocht nemen uit handen van collega en bewonderaar Jochem Myjer. De Johan Kaart Prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een of meerdere personen die in het desbetreffende jaar een opmerkelijke prestatie op het gebied van theateramusement hebben geleverd. De prijs is vernoemd naar theatergrootheid Johan Kaart op wiens initiatief de prijs in het leven is geroepen om meer aandacht te genereren voor het lichte amusement, zoals blijspelen en kluchten, een genre waarin hij zelf zeer bedreven was. Tineke mag zich nu scharen in het rijtje van gerenommeerde namen als Mary Dresselhuys, John Kraaykamp Sr., André van Duin en Youp van ’t Hek. “Dit is natuurlijk wel een hele mooie en met name het rijtje waar ik tussen beland ben. Ja, dat voelt heel erg goed.”